Wyścigi psich zaprzęgów
To dyscyplina polegająca na powożeniu przez mushera (czyt. maszera) zaprzęgu składającego się z psów i wózka/sań w odpowiedniej klasie i kategorii Jest to najstarsza, a tym samym, najpopularniejsza dyscyplina.
Dla dobra zwierząt do startów dopuszczane są tylko psy, które ukończyły 12 miesiąc życia.
Wyścigi psich zaprzęgów dzielimy na:
1) krótkodystansowe – sprinty 2) średniodystansowe – midy 3) długodystansowe – longi
Ad. 1 Wyścigi krótkodystansowe – sprinty. Rozgrywane są w warunkach: Zawodnicy startują zgodnie z klasą i kategorią Klasa | Liczba psów w 1. etapie | Liczba psów w kolejnym etapie | Min. dystans | Max. dystans | A | od 7 do 8 psów | co najmniej 6 psów | 14 km | 16 km | B | od 5 do 6 psów | co najmniej 4 psy | 9 km | 12 km | C | od 3 do 4 psów | co najmniej 2 psy | 6 km | 8 km | D* | 2 psy | 2 psy | 4 km | 6 km |
*W klasie D nie ma mowy o jakichkolwiek odstępstwach w liściach startujących psów. Poza tym w ramach każdej klasy następuje podział zaprzęgów na kategorie, które odpowiadają rasom psów zaprzęgowych: - cyfra 0 - otwarta dla zaprzęgów wszystkich ras - cyfra 1 - zaprzęgi złożone wyłącznie z psów rasy Siberian Husky, lub zaprzęgi złożone z psów nordyckich ras zaprzęgowych z co najmniej jednym Husky Syberyjskim, - cyfra 2 - zaprzęgi złożone z psów ras: Alaskan Malamute, Pies Grenlandzki, Samojed. Zawody w takich warunkach odbywają się jesienią i wiosną. Ogromnym utrudnieniem dla organizatorów jest fakt, iż muszą oni brać pod uwagę temperaturę. Optymalna temperatura to 16°C, powyżej tej wartości dystans musi zostać skrócony do wartości minimalnej podanej w tabeli powyżej, natomiast od 20°C zawody mogą być odwołane.
Istnieją również dość precyzyjne wytyczne dotyczące nawierzchni trasy zawodów. I tak np.: nie powinny przebiegać po drogach asfaltowych lub o szorstkiej, ostrej czy bardzo twardej nawierzchni. Jeżeli nie można tego uniknąć odcinki te nie powinny przekroczyć 5% całej długości trasy; powinny to być drogi i dukty leśne o nie jednostajnej i monotonnej scenerii; zjazdy lub podjazdy nie powinny przekroczyć kąta 35°.
Na całej trasie przejazdu powinny być zastosowane różne zabezpieczenia, jak np.: taśmy, znaki informacyjne, osoby funkcyjne. Podczas wyścigów sprinterskich w warunkach bezśnieżnych maszer korzysta wózka, który musi być wyposażony w: linę bezpieczeństwa z łatwo odpinanym karabinkiem, skuteczne hamulce. Wózki mają trzy lub cztery koła. Najczęściej wózek trójkołowy używany jest w zaprzęgach liczących od dwóch do sześciu psów. Jednak zaleca się, aby w zaprzęgach powyżej czterech psów używać wózków czterokołowych. Obowiązkowe są one w przypadku zaprzęgów składających się z ośmiu psów.
W zaprzęgu z dwoma psami można używać również hulajnogi lub roweru bez łańcucha, które muszą być wyposażone w skutecznie działające hamulce, niezależne na każde koło.
W czasie wyścigów maszer ma obowiązek noszenia kasku ochronnego. b) Śnieżnych: Klasa | Liczba psów w 1. etapie | Liczba psów w kolejnym etapie | Dystans | Do ostatniego weekendu stycznia | Później
| N | co mniej 11 psów | co mniej 10 psów | 18 km | 20 km | 0 | od 9 do 10 psów | 8 psów | 16 km | 18 km | A | od 7 do 8 psów | co najmniej 6 psów | 14 km | 16 km | B | od 5 do 6 psów | co najmniej 4 psy | 9 km | 12 km | C | od 3 do 4 psów | co najmniej 2 psy | 6 km | 8 km | D | 2 psy | 2 psy | 4 km | 6 km |
N - oznacza nielimitowana Tu również obowiązuje podział na kategorie.
Podczas wyścigów sprinterskich na śniegu maszer korzysta z wyposażenia, które obejmuje: sanie, liny ciągowe, uprzęże dla psów.
Sanie muszą być wyposażone w linę bezpieczeństwa, która może być użyta do przytrzymania lub przywiązania sań, skuteczny hamulec, kotwicę śnieżną, zderzak, zwalniacz (bronę) oraz torbę na psa. Torba powinna być odpowiednio wentylowana, a więc posiadać wystarczającą ilość otworów lub siatkę, których powierzchnia wentylacyjna wynosi minimum 600 cm kw. Powinna być ona tak skonstruowana, aby transportowany pies był w niej całkowicie zamknięty. Warto wspomnieć, iż wiek, jaki muszą osiągnąć musherzy, aby startować w poszczególnych klasach wyścigów krótkodystansowych jest następujący: - 18 lat w przypadku klasy A, - 16 lat w przypadku klasy B, - 14 lat w przypadku klasy C, - 12 lat w przypadku klasy D. Ad. 2 Wyścigi średnio- i długodystansowe – midy i longi. Wyścigi te odbywają wyłącznie na śniegu. Wyścigi średniodystansowe - są to wyścigi, podczas których zaprzęg pokonuje od 40 do 100 km. Zaprzęgi dzielone są na klasy według liczby psów: - klasa 4 psy,, - klasa 6 psów, - klasa 8/10 psów, - pulka. W wyścigach wieloetapowych w klasach 6 psów oraz 8/10 psów dopuszcza się możliwość posiadania dwóch dodatkowych psów na zmianę. Organizator może podzielić zaprzęgi również według ras psów, jednak nie jest to obowiązkowe. Wyścigi długodystansowe - są to wyścigi, podczas których zaprzęg pokonuje minimum 100 km podczas jednego etapu (jeżeli jest to wyścig wieloetapowy) lub pokonuje 160 km (jeżeli jest to wyścig jednoetapowy). Podczas tych wyścigów występują klasy: nielimitowana i limitowana. W wyścigach wieloetapowych dopuszcza się możliwość posiadania dwóch dodatkowych psów na zmianę. W przypadku obu rodzajów wyścigów maszerzy korzystają z sań, których wyposażenie musi się zgadzać z wymogami, jakie postawił organizator. Wyposażenie to może obejmować: kotwicę, linę bezpieczeństwa, śpiwór, ciepłe ubrania, apteczka, buty dla każdego psa w zaprzęgu, kompas, latarka, zapałki i podpałka, naczynia kuchenne, piła i siekiera, jedna lub kilka zapasowych uprzęży, stake-out (system uwiązania psów), para rakiet śnieżnych z wiązaniami. Żaden z musherów nie może wystartować bez dziennej racji pokarmu dla każdego psa (co najmniej 500 g suchej karmy lub 1 kg mięsa) oraz dziennej racji żywności dla maszera. Przed ponownym wyjazdem na trasę musher podpisuje kartę kontrolną u osoby funkcyjnej, odpowiedzialnej za dany punkt kontrolny.
|